ตัวแปร ชนิดของข้อมูล และค่าคงที่

การตั้งชื่อตัวแปรของ c++ สามารถประกอบทั้งตัวเลข ตัวอักษรและ under score ( _ ) แต่ต้องไม่ใช่คำดังต่อไปนี้ ซึ่งเป็นคำสงวน (reserve keyword) ไว้ใช้สำหรับฟังก์ชั่นพื้นฐาน หรือตัวแปรพื้นฐาน (primitive data type) สำหรับ c++ เท่านั้น

asm, auto, bool, break, case, catch, char, class, const, const_cast, continue, default, delete, do, double, dynamic_cast, else, enum, explicit, export, extern, false, float, for, friend, goto, if, inline, int, long, mutable, namespace, new, operator, private, protected, public, register, reinterpret_cast, return, short, signed, sizeof, static, static_cast, struct, switch, template, this, throw, true, try, typedef, typeid, typename, union, unsigned, using, virtual, void, volatile, wchar_t, while

รวมถึง keyword สำหรับการกระทำระดับบิต (bit)
and, and_eq, bitand, bitor, compl, not, not_eq, or, or_eq, xor, xor_eq

หมายเหตุ การตั้งชื่อตัวแปรที่ประกอบด้วยตัวพิมพ์เล็ก และพิมพ์ใหญ่จะให้ผลต่างกัน (case sensitive) เช่น
- Big และ BIG โปรแกรม c++ จะแปลผลว่าเป็นตัวแปรคนละตัวกัน

ข้อมูลชนิดพื้นฐานที่ใช้ใน c++ (ที่ใช้กันบ่อย ๆ)

• char  ตัวอักษร (character) ความยาว 1 ตัวอักษร เช่น ‘a’ โดยเราจะใช้ ( ‘ ) เปิดหัว และปิดท้ายข้อมูลที่เป็น string
• int  ตัวเลขจำนวนเต็ม (integer) เช่น 1, 2, 0, -2, -10
• bool  ค่าความจริงมีค่าเป็น true (จริง) และ false (เท็จ) เช่น true และ false
• float  ตัวเลขทศนิยม (float) เช่น 3.2345 หรือ 6.02e23f (f บ่งบอกถึงว่าตัวเลขนี้เป็น float)
• double  ตัวเลขทศนิยม (double) เช่น 3.25252
• string ค่าตัวอักษรที่ยาวมากกว่าหนึ่งตัวอักษร เช่น “programming” โดยเราจะใช้ ( ” ) เปิดหัว และปิดท้ายข้อมูลที่เป็น string

ตัวอย่างการประกาศตัวแปร

• int a; เป็นการประกาศตัวแปร a ให้เป็น integer
• float mynumber; – ประกาศตัวแปร mynumber ให้เป็น float
• int a, b, c; ประกาศตัวแประ a, b, c ให้เป็น integer
• int a = 0; หรือ int a (0);  เป็นการประการตัวแปร a ให้เป็น integer และกำหนดค่าตั้งต้นเท่ากับ ’0′

ขอบเขตของตัวแปร
เราสามารถแบ่งขอบเขตของตัวแปรได้ 2 แบบคือ global และ local ดังแสดงได้โดยตัวอย่างต่อไปนี้

### ตัวอย่างโปรแกรม ###

// my first program in C++
#include <iostream>
using namespace std;

int a = 0; // โดย a ตัวแปร global

int main ()
{
int b = 2;   // โดย b เป็นตัวแปร local
cout << a;
return 0;
}

int print()
{
cout << a;
cout << b; // เป็นการเรียกใช้ b ผิด (ในที่นี้โปรแกรมจะ compile ไม่ผ่าน)
return 0;
}
### สิ้นสุดตัวอย่างโปรแกรม ###

โปรแกรมข้างต้นมีการประกาศ a และ b ให้เป็น integer แต่วางไว้ในตำแหน่งต่างกัน โดย a จะอยู่นอก function ส่วน b จะประกาศไว้ใน function ที่ชื่อ main() {}

โดยตัวแปรที่อยู่นอก function เราจะเรียกว่า global โดยฟังค์ชั่นทุกที่ที่อยู่ใน class เดียวกัน(ในไฟล์นี้) จะเรียกตัวแปรชนิดนี้ได้

ส่วนตัวแปรที่ประกาศใน function (ในที่นี้คือ b) จะเป็นชนิด local โดย b จะสามารถเรียกใช้ได้ภายใน function main() เท่านั้น โดยในที่นี้ print() ไม่สามารถที่จะใช้คำสั่ง cout << b; ได้ เพราะ b ไม่ได้ประกาศไว้ใน print() ในที่นี้ โปรแกรมจะ compile ไม่ผ่าน

การประกาศค่าคงที่
ค่าคงที่ใน c++ จะเริ่มต้นด้วย const ตามด้วยชนิดของตัวแปร ชื่อของตัวแปร และค่าเริ่มต้น เช่น
const int pathwidth = 100;
const string = “programming”

*** โดยทั่วไปแล้วค่าคงที่จะไม่อนุญาติให้แก้ไขค่าใหม่ได้ ตลอดการทำงานของโปรแกรม

ไว้คราวหน้าเราจะมาต่อเรื่อง Operator พื้นฐาน และการควบคุมการไหลของโปรแกรม (Control Structure)

ที่มา – www.cplusplus.com