แม้ที่นี่ไม่มีพระธรรมจักร
ก็ไม่รักร้างรักดอกน้องแก้ว
แม้ไม่มีพระเกี้ยวอันพรายแพรว
ก็เพริดแพร้วพระธาตุพนมชมทั่วไทย …
เสียงกลอนที่ไพเราะเสนาะหู ที่รุ่นพี่มักจะพูดให้น้องใหม่รั้ว ม.ขอนแก่น ฟัง ในช่วงการรับน้องใหม่ ที่จัดเป็นประจำทุกปี ช่วงหลังประกาศคะแนนเอ็นทรานซ์
 |
หลายคนผิดหวัง
หลายคนสมหวังที่มีสิทธิเข้าศึกษาต่อในสถาบันศึกษาของรัฐ
และ ก็มีอีกหลายคืนที่ได้รับคัดเลือกเข้าเรียนต่อในรั้วมอดินแดง (ม.ขอนแ่ก่น)
ผมในฐานะรุ่นพี่ก็ขอแสดงความยินดีกับน้องใหม่ ที่ได้ฟันฝ่าอุปสรรคนานาประการ จนได้เข้ามาในรั้วสีอิฐนี้ แต่นี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้น …!!!
!!!… เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น …!!!!!
ที่ต้องย้ำก็เพราะว่า หลายคนเรียนผ่านไปได้หนึ่งปีก็ตกออก (รีไทร์) เป็นเพราะไม่ตั้งใจเรียน หรือไม่ก็ปรับตัวไม่ได้กับชีวิตและการเรียนที่อิสระ
4 ปี กับการเป็นนักศึกษา
4 ปี กับการเสริมสร้างทักษะความรู้
4 ปี กับการร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเพื่อน
มันอาจจะดูน้อยนิด หรืออาจจะมากไปสำหรับบางคนน แต่ 4 ปีนั้น การใช้ชีวิตและการเรียนก็จะสร้างภูมิคุ้มกัน และพัฒนาเราให้แข็งแกร่ง สามารถเติบโต และดำรงชีวิตอยู่ในสังคมที่โหดร้ายได้ …
ยินดีกับน้องใหม่ กัลปพฤกษ์ช่อที่ 44 ทุกคนครับ
หลังจากข้ามกำแพงที่สูงคือการเอ็นทรานซ์แล้ว
ยังมีกำแพงที่สูงกว่าในรั้วมหาวิทยาลัยคือทำยังไงให้จบได้ปริญญา
ปีืั้ผ่านมาเพื่อนผมก็ไทร์ไปเยอะเหมือนกัน
หวังว่าปีนี้จะไม่มีอีกนะครับ T T
ก็เมื่อเข้ามาแล้ว ปัญหาต่อไปคือจะเรียนยังไงให้ประสบผลสำเร็จมากที่สุดล่ะครับ
(ผมก็บอกตัวสเองอย่างนี้แหละ แต่พอจะทำล่ะ มันก็ยากจริงๆ = =”)
เห็นมี flag บอก OS กับ Browser เลยลงทุนลงใหม่เพื่อทดสอบ
555
มีน้องชายเราอยู่ในนั้นด้วยนะ (ปีนี้) อุสาต์สละโควต้าที่อื่นมาเย่ยทีเดียว ( โวต้า สีแดงหมูที่มอเราก็ดีไม่เรียน ๐ O ) ไปดีเถอะน้องพี่ … อิอิ สู้เค้า… อิอิ
ณ มอขอ .. ก่อนจะได้ชุดครุย ก็ต้องลุยโคลนกันก่อน
(เป็นคำคม คำหนึ่งที่ฝังใจมาก ประมาณว่า : ชุดครุย ที่ลุยโคลน)
การได้ลุยโคลน คลุกฝุ่น กลิ้งบนพื้นดิน เป็นความภาคภูมิใจหนึ่งของเราเอง
ถ้าไม่เคยลงไปสู่ที่ ซึ่งเราเกิดมา (คือธรรมชาติ)
แล้วการเดินไปถึง ณ จุดยอด.. มันจะมีรสชาติอะไร
อืมน่าคิดนะ No.Zero