อย่างไรเราก็ยังเก็บรักษาตัวตนที่แท้จริงไว้.. สักทีนึงในตัวเนี่ยแหละ
ต้องเอา ‘ตัวตน’ มาปัดฝุ่นบ่อย ๆ.. จะได้คอยย้ำความเป็นเราให้ยังอยู่ดี
การมีประสบการณ์มากขึ้น เรียนรู้มากขึ้น อย่างไรก็ต้องเป็นไปโดยธรรมชาติ..
การรักษาตัวตนก็ต้องทำเช่นกัน

พูดถึงเรื่องประสบการณ์ กับการเรียนรู้
บางครั้งเราพูดกันอยู่แค่สองสิ่งนี้วนไปเวียนมา เมื่อนำไปโยงกับเรื่องการพัฒนา
โดยไม่ค่อยพูดไปถึงการเพิ่มพูนคุณค่าทางปัญญา
หากการเรียนรู้และสั่งสมประสบการณ์ สร้างให้เกิดปัญญามากขึ้นแล้ว
ตัวตนที่แท้จริงของเราก็จะพัฒนาให้ดีขึ้น .. มิได้ทำให้ตัวเราหายหรือสูญไป

นะเราว่า ชะเอิงเอย~