งานประพันธ์ใดก็ตาม อาจจะเป็นเพียงเสี้ยวเล็กของความงดงามในวรรณกรรมที่มีเลอค่า ไม่ใช่ผลงานที่เป็นอมตะ หรือคลาสสิคเท่าที่เคยมีมาในอดีตสมัย ถึงแม้ไม่เคยผ่านการการันตีคุณภาพจากสถาบันใด แต่ถ้างานประพันธ์นั้น สามารถสื่อสารความในใจจากผู้ให้ส่งถึงผู้รับได้อย่างลึกซึ้งและหมดจด ก็น่าจะถือได้ว่าผลงานประพันธ์นั้นมีความสมบูรณ์ มีเสน่ห์ สวยงามในตัวมันเองอย่างถึงที่สุด
นักเขียนหนุ่มได้บรรจงถ่ายทอด เรื่องราว ความรู้สึกลึกในใจที่มีต่อคนรัก ผ่านงานเขียนเพื่อส่งเข้าประกวดรางวัลแห่งเกียรติยศในวงการนักเขียน แม้ว่าวันแห่งการประกาศรางวัลผ่านพ้นไป และเขาก็ไม่ได้รับรางวัลใดเลย แต่ท้ายที่สุด สิ่งที่เขาได้รับ กลับมีค่ายิ่งกว่าสิ่งใด ๆ ทั้งปวง นั่นก็คือการที่คนรักที่เคยร้างไป ตัดสินใจกลับมาหาเขาอีกครั้ง…
เป็นเพียงบางฉาก จากภาพยนต์เรื่อง Always : Sunset on Third Street ภาค 2 ที่ยกให้เห็นอานุภาพของความรักในอีกแง่มุมหนึ่ง
ในโลกแห่งความเป็นจริง ความรักยังคงงดงามอยู่เสมอ
ยาม ที่เราตกอยู่ในห้วงของความรัก แม้สิ่งที่ไม่สวยงามที่เราเคยจ้องมองด้วยสายตาคู่เดียวมาตลอด แต่ทันทีทันใดที่เราได้อยู่ใกล้กับคนที่เรารัก ทอดสายตาไปด้วยกัน ณ จุดเดิม มันคงจะสวยงามขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ
น่าแปลกใจ แต่นี่สินะที่เราเรียกว่าปาฏิหารย์แห่งรัก!!!
หาก จะถามว่ารักคืออะไร ก็ยากจะอธิบายด้วยตัวหนังสือหรือคำพูด บ้างก็ว่ารักคือการให้ รักคือความผูกพันธ์ รักคือความอบอุ่น มายมายหลากหลายเท่าที่มนุษย์เราจะนึกคำมาเปรียบได้
การแสดงออกของรัก นั้น หากได้แผ่นฟ้ามาเป็นกระดานดำ พื้นที่ก็คงจะไม่พอในการเขียนบรรยายความรักได้ทั้งหมด รักพ่อแม่ รักพี่น้อง รักแฟน รักเพื่อน รักครูบาอาจารย์ รักผืนน้ำ รักสัตว์ป่า รักเพื่อนมนุษย์ รักต่างศาสนา รักข้ามชนชั้น รักดนตรี รักกีฬา รักศิลปะ หรือแม้กระทั่งรักตัวเราเอง…
คนมากมายผิดหวังจากความรัก เจ็บจากรัก แล้วก็พาลว่ารักแท้นั้นไม่มีจริง เป็นสิ่งจอมปลอมและเกิดความท้อแท้ในรัก
การเรียนรู้วิทยาศาสตร์ สังคมศาสตร์ ยังต้องอาศัย “ความเข้าใจ” ความรักก็เช่นเดียวกัน!
ถ้า ไม่คอยหมั่นสังเกต และเรียนรู้ ความรักที่แสนหวาน ผ่านพ้นข้ามคืนก็อาจกลายเป็นยาขมระทมใจ เกลียดกับรักนั้นอยู่กันคนละขั้ว เสมือนเหรียญสองด้านที่ยากจะแยกออกจากกัน มีรักก็ต้องมีทุกข์
รักบ้าง ทุกข์บ้างสลับสับเปลี่ยนกันไป เป็นเรื่องธรรมดา ถ้าเราเข้าใจเช่นนี้แล้ว
ฟ้าหลังฝนครั้งต่อไป …เราคงจะพบว่า มันก็เป็นเช่นนั้นเอง
ภาคแรกดีมากมาย ภาคสองก็โอนะ